Jeżówka purpurowa – ziele suszone
Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea (L.) Moench) to roślina z prerii Ameryki Północnej o dużych, różowofioletowych kwiatach z wypukłym, „jeżowatym” środkiem — stąd polska nazwa. Dziś rośnie w wielu europejskich ogrodach.
Suszone ziele daje napar o wyraźnie ziołowym, lekko cierpkim i delikatnie gorzkawym smaku. Dobrze łączy się z owocami i łagodniejszymi ziołami.
Skład
ziele jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea (L.) Moench) 100%.
Profil produktu
- Smak: wyraźnie ziołowy, lekko cierpki, gorzkawy
- Aromat: umiarkowany, naturalny
- Kolor naparu: złocisty
- Intensywność: średnia do wyraźnej
Jak parzyć
2–3 g (ok. 1 łyżka) na 250 ml wody o temperaturze 95–100°C, parzyć pod przykryciem 10–15 minut. Najpierw spróbuj naparu bez dodatków; dla łagodniejszego smaku rozcieńcz go ciepłą wodą, a po przestudzeniu dodaj odrobinę miodu lub cytryny.
Z czym łączyć
- z owocem dzikiej róży — owocowo;
- z kwiatem czarnego bzu — kwiatowo;
- z kwiatem lipy — dla miodowej nuty;
- z plasterkiem świeżego imbiru;
- z hibiskusem — dla koloru i owocowej kwasowości.
Najczęstsze pytania
Czy jeżówka zawiera kofeinę?
Nie, to naturalnie bezkofeinowy napar ziołowy.
Jak długo można ją pić?
Jeżówkę pije się okresowo — kilka tygodni, potem przerwa. Nie jest to napar do picia codziennie przez wiele miesięcy.
Napar jest cierpki — co zrobić?
Rozcieńcz go ciepłą wodą albo połącz jeżówkę z owocem dzikiej róży, lipą lub miodem.
Codzienne spożycie
Jeżówkę pij okresowo, z przerwami (nie przez wiele miesięcy bez przerwy). Osoby uczulone na rośliny z rodziny astrowatych oraz osoby z chorobami autoimmunologicznymi nie powinny jej pić bez konsultacji z lekarzem. Kobiety w ciąży i karmiące, dzieci oraz osoby przyjmujące leki przed piciem powinny skonsultować się z lekarzem.
Przechowywanie
W suchym, chłodnym i zacienionym miejscu, w szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Pakowane ręcznie w Polsce. Susz jest produktem naturalnym — kolor i wielkość liści mogą się różnić między partiami.